Liefde? Dat meen je niet!!

”Volgens mij gaat het er in een huwelijk om, dat je rekening met elkaar houdt. Toch?” stelde een cliënt laatst. “Dat kan wel eens voorkomen,” reageerde ik, “maar ik vind het een beetje mager: rekening houden met. Volgens mij gaat het eerder om de liefde. Als ik ‘rekening houd’ met mijn vrouw, dan neem ik afstand van haar, voor mijn gevoel. Dan word ik berekenend en dat wil ik niet. Ik wil juist naar haar toe en verbonden zijn.”
Maar ja, hoe doe je dat als je partner telkens andere dingen wil dan jij? Als je erg verschilt van elkaar, zo erg zelfs, dat je er moeite mee hebt om er van te houden?
En denk nou niet dat mijn vrouw en ik zoveel op elkaar lijken, dat we het overal over eens zijn. We hebben niet eens zoveel gemeenschappelijke meningen, voorkeuren en hobby’s.

Ik dacht even terug aan mijn eigen leer-proces in mijn huwelijk. Vroeger streed ik voor mijn eigen mening, belang, mijn ruimte en mijn vrije tijd. Mijn vrouw ook voor het hare. Welles-nietes-gesprekken als het over meningen ging. Onderhandelen als het over persoonlijke vrije tijd ging. We waren dan in een soort strijd verwikkeld.
Nu is dat heel anders. Ik geniet van het anders-zijn van mijn vrouw. Ik bewonder haar eigenheid. Ik help haar graag om de dingen juist op haar eigen manier te doen. Hoe kan dat? Want ze doet nog steeds die dingen die ik niet mijn voorkeur hebben!?!

Ik heb me ooit voorgenomen om van haar te houden. Niet alleen van haar, maar ook van haar manier van doen en leven. Geen onderscheid meer tussen persoon en gedrag. Hield ik dan niet van haar? Op dat moment kon ik dat nog niet. Niet volledig. Ik hield van haar als ze deed wat ik wilde, als ze lief leuk mooi was, als ze rekening hield met mijn belangen, als ik geen last van haar had. Dat was geen (complete) liefde.
Nu luister ik naar haar mening met verwondering, terwijl ik het niet met haar eens ben. Maar wat bijzonder om haar te horen: uniek, prachtig. Ik kijk met plezier toe hoe ze troep maakt als ze een creatieve bui heeft, terwijl ik zelf niet van troep houd. Soms help ik haar een handje en ondersteun haar. Van harte. Zo leuk en energiek om met iemand te mogen leven die zichzelf kan zijn.
Ik heb haar lief. Ik ga nooit meer rekening met haar houden, nooit meer.

2 reacties op “Liefde? Dat meen je niet!!

  1. Hoi Wim,
    Ik heb recent een uitnodiging van jou ontvangen op facebook om vriend te worden en met ja gereageerd. Ik ben mij niet ervan bewust om jou te kennen, maar toen ik zag dat ook een aantal mensen van de evangeliegemeente tot je vriendenkring behoren heb ik op okay gedrukt.
    Nu ik deze blog heb gelezen heb ik er zeker geen spijt van, want dit artikel vind ik heel erg toepasselijk op mijn eigen huwelijk en ik ben van plan om dat op mij in te laten werken om er ook weer iets van een meer sprankelende liefde te mogen ervaren en minder rekening houden met, zoals je dat passend omschrijft.
    Vriendelijke groet

  2. Ha Hans,
    Dank voor je positieve reactie. We hebben elkaar een jaar geleden gesproken over de Alpha cursus. Ik heb daar een warme herinnering aan. Ik stond toen op het punt om ook als begeleider van een Alpha te starten. Ik kan me voorstellen dat een eenmalig gesprek niet bij je is blijven hangen.
    Wellicht tot een volgende gesprekje 🙂
    groet Wim

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *