Kwetsbaarheid 2

Afgelopen donderdag zat ik even na te praten met een collega-trainer. We hadden allebei een dag getraind op het gebied van coaching. Altijd lekker na een dagje hard werken: even de succesjes en de uitglijers aan elkaar vertellen en verteren. Al snel kwamen we iets persoonlijker in gesprek en we kwamen uit bij het onderwerp kwetsbaarheid. “Ik ben best wel kwetsbaar en open naar andere mensen toe”, vertelde ik, “Zo stel ik me ook wel vaak op tijdens trainingen.”
“Oh ja?”, vroeg mijn collega zich hardop af. Lees verder

Verlangen uit een boekje

Ik lees een boek over verlangen naar God. Echt een goed boek, vind ik. Heruitgegeven. Terecht denk ik. Het inspireert me om weer eens naar mijn eigen verwachtingen te kijken. Verlangen naar God, daarvan lees je veel in de Bijbel. De schrijver John Piper zet de voorbeelden uitbundig op een rijtje. Psalmen staan er vol mee. Maar ook Paulus drukt zijn verlangen naar Christus op verschillende manieren uit.
Veel christenen verdenken het woord verlangen. Te zoet, te gevaarlijk, te onbescheiden en het lijkt wel erg op het zondige verlangen dat begeerte heet. Piper schrijft er nu een boek over om ons westerlingen uit te leggen dat het echt!! kan en mag: verlangen naar God. Piper rekent af met tegenwerpingen en schijnparadoxen. Met Bijbelteksten in de hand. Al lezend voel ik me aangesproken: ik ken de tegenwerpingen en paradoxen maar al te goed. Fijn dat ze zo helder en enthousiast worden weerlegd. Lees verder

Kwetsbaarheid

Ooit werd ik gekwetst. Druppelsgewijs. Dat was heel vroeger. Ik realiseer het me pas jaren later. Niemand die het toen wist. Niemand die me bewust kwetste, denk ik. Op den duur sloot ik me af, ook niet bewust. Maar het beviel me toen best. Een beetje afstand tot de rest. Nu, jaren later, val ik wel eens terug in de vertrouwde afstand van toen. Wel zonde eigenlijk, afstand geeft veel verlies aan contact en relatie. Lees verder

Visie met bite

Van de week weer een training Praktisch Leidinggeven gegeven. Genieten! Onderwerp: visie. Best lastig voor de deelnemers. Visie kan zo zweverig en ongrijpbaar worden. Hoogdravende, maar lege termen. Dat schiet niet op. Daar wil ik als trainer dan ook graag zo snel mogelijk vanaf. Ik vind dat visie iets heel gewoons moet zijn. Dat begint met iets persoonlijks, iets dat uit je tenen komt. Voor een buitenstaander: herkenbaar, aantrekkelijk, praktisch. Visie met een persoonlijke bite dus. Lees verder

Hamer zoekt spijker

Soms kom je van die beeldspraken tegen die je direct aanspreken. Ik houd sowieso wel van beeldspraken en metaforen. Soms tot vermoeiends van mijn luisteraars toe. Maar daar wil ik het nu niet over hebben ☺. Van die hamer en die spijker, daar lees ik net over in een boekje van Larry Crabb. Ik had hem wel eens eerder gehoord. Maar nu spreekt ie opeens weer heel erg aan. Het raakt aan een discussie die ik onlangs met een collega-coach had. “Als je als enige gereedschap een hamer hebt, ziet alles er uit als een spijker.” Een terloops zinnetje in het totale betoog van Crabb. Ik trek het zinnetje even uit zijn verband. Lees verder

Elkaar spiegelen

Hotel. Zaaltje met beamer. Perfecte koffie, heerlijke lunch in het vooruitzicht en een nieuwsgierig -enigszins gespannen- groepje deelnemers. Op stapel staat een training assertiviteit. Bij de kennismakingsronde worden mensen al snel persoonlijk en open. Ik nodig mensen daartoe uit. Niet alleen in woorden maar vooral door zelf open te zijn over mezelf.
De verschillen tekenen zich al snel af in de groep. De ene deelnemer twijfelt bij elke handeling die ze moet uitvoeren; chronisch onzeker, vertelt ze. En we merken het Lees verder

Testfase

Ik vroeg mijn zoon van 15 om eens naar mijn site te kijken. Oh, dat wilde hij wel. Mijn site was toen nog in testfase. Eerlijk gezegd, hoopte ik dat hij het nog best wel wat zou vinden. Optimistisch ga naast hem zitten, terwijl hij mijn site opent. Hij klikt en scant, schuift wat heen en weer met de muis. Volgens mij leest hij niet (??). Hij maakt wat opmerkingen over het lettertype en de lay-out. Ik hoop stilletjes nog steeds dat hij zo meteen gaat lezen. Ik heb zoveel energie gestoken in het formuleren van zinnen en teksten. Lees verder

Niks voor mij

Politiek. Dat was tot een half jaar geleden niks voor mij. Laat staan: zelf met politiek bezig zijn. Het hele onderwerp stond “uit” bij mij. Blanco. Er kwamen geen prikkels binnen op dat gebied. En als ze per ongeluk binnen kwamen via het nieuws of een krant dan doofden ze binnen enkele seconden. Zo was het.

Een half jaar geleden stapt een oude bekende op me af.
Tijd niet gezien. Hoe is het? Leuk om even bij te kletsen…
Na het uitwisselen van de laatste levensdingetjes, begint hij over zijn politieke activiteiten in de gemeenteraad. Oh ja, en hij zoekt trouwens ook versterking in zijn team. Hij is duidelijk enthousiast, valt me op. Het stoot me niet af dit keer. Gek eigenlijk. Lees verder